Bir Kuple İsyan

Zamanın neresindeyim diye duraksıyorum kimi zaman
bu zamanlar da bir hayli arttı bu duraksamalar
hava değişimi, nem fazlası,esen rüzgar, yığılı kitaplar
yaklaşan tarihler, sayılı günler hangi biri

dahil hissetmiyorum hayata,canlıya,canlılığa
ait değilmişim sanki oyun dışıymışım gibi
bekleme kulübesinde sırasını bekleyen biri
her daim umutlu geçen dakikalardan
her an dahil olma isteği dakikalar tükendikçe
yok bitti artık olmayacak düşüncesi
ikisi de yaşamana imkan vermezken
oyuna girmeden ruhen, fikren, fiziken yorgun düşüyor bir de
ama ya dahil olursa ihtimali
ihtimallerle yol almak çok yorucu

ki insan umut besler zamana dair bütün hiçliğe rağmen
o umut ki satırlara yansır hemen
oyundan atılmış yerine sırasını bekleyen ifadesi mesela
ne kadar da ümitvari
ne zaman gelecek sıra peki sana
birinin düşmesiyle mi
yoksa sana olan ihtiyacın hissedilmesiyle mi
(ne olur ikinci olsun )

dahil olmak
bazen yaşamak istiyorum
bazen de bir an önce gitmek tamamen oyun dışı kalmak

elim kolum bağlı kaderimin bana gülmesini bekleme çaresizliği içinde
oyuna dahil olma düşüncesi buruk bir heyecan
sonu bilinmeyen bitişi görünmeyen bir yolda yürümenin bıkkınlığı
adım atmak ve olduğun yere oturup kalmak arası bir istek

zamana amansız yüklenmeler kusuru zamandan bilmeler
tek suçlu zaman mı yoksa yanlış zamana denk gelmenin de payı var mı
hiç bilmiyorum

ruhun özgürlüğü önemli diye nitelendirilen bir başkasının
iki dudağı arasından çıkacak söze, atacağı bir imzaya
bir göz kırpışına, bir küçük hareketine bakılacak kadar değersiz mi

ruhun özgürlüğünü kısıtlayan
zamandan çalan
oyuna dahil etmeyen
fikren zihni dolduran
ruhen darlayan
fiziken yoran 
hayata dahil olmaya engel olan kim ve ne varsa 
hepsinin a.ına koyayım



Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bu Yazı Çömez Üniversitelilere (2)

Yeni Yıl Umutsuzluğu..

Bir Küçük Eskişehir Meselesi (1)