Ah Sakarya.. (II)

Merhabalar ..
Bu aralar yazmıyorum yazamıyorum, ihmal ettiğimin farkındayım ama aklımda sürekli planlar, yapacağım işler, gideceğim yerler, okuyacağım kitaplar, izleyeceğim filmler, takip edeceğim dergiler, hayatıma dahil olacak yeni hobiler falan derken elim kolum bağlandı sanki. Hayaller ve fikirler içinde boğuşmaktayım yani. Fazla tatil de iyi olmuyor mu ne. Zihin ve beden boş olunca insan ne yapacağını nereye gideceğini  şaşırıyor sanırım.Sonra da hayaller, hayatlar capsi gerçek oluyor   :)

Her şeyi istediğim gibi bir o kadar da hiçbir şey yapmayışım da eklenince elde var yine sıfır tabi. Ah bu ben uslanmaz ben...
 
Sakarya'yı yazmaya kaldığım yerden devam etmem gerektiğini fark edince dur dedim ben buradan yürürüm.
Sakarya kendini yazdırtıyor adeta. Nasıl yazdırmasın ki büyüdüğüm akıllandığım tabiri caiz ise adam gibi kadın olmama yardımı dokunan şehir, emeği çok üstümde tabi ki hakkım var diyor ve 'Ah Sakarya..(II) yazım başlıyor izninizle ..

İlk girdiği ortamda zorlanır insan, tanımadığı insanlar, yeni bir düzen, yeni bir çevre ...
Bu yenilere uyum sağlayacak şekilde yaratılmışız da çok şükür fazla zorluk çekmiyorum. Tabi bu süreç kişiden kişiye fark ediyor ama sonuç itibariyle ayak uyduruyoruz olana bitene. Yeni insanlarla yeni şehri keşfetmenin hazzı da yok ayrıca...
Eee yenilikler de tam bana göre olunca da bırakıyorum kendimi küçük bir yaprak misali suyun akışına. Boğulmamak için çok mücadele veriyorum o ayrı ...
Her getirenin bir götürüsü var artık biliyorum..

Keşfedilmeyi bekleyen kimisine küçük gelen Sakarya bize sayfalarını açıyor birer birer.
Tertemiz .

Yazıyoruz hikayemizi geziyoruz şehri. Ki gezdiğimiz kadar gezemediğimiz o kadar yer kaldı ki şu dört yıla sığdıramadığımız...
 Ama buna oturup üzülemem çünkü biliyorum ki ilk imkan dahilinde boncuk taneleri gibi dağılan biz yine toparlanıp taş üstünde taş bırakmayacağız.

Galerimde o kadar çok Sakarya dosyası var ki, o kadar çok hatıra. Bilinmedik bir diyar nasıl da insanın evi oluveriyor.

Nasıl burnumda tütüyor o Çark Caddesi nasıl... Normal geliyordu oysa normal bir cadde. Ama değilmiş işte amatör sokak sanatçılarını, türkü evlerinden, kafelerden taşan müzik seslerini, mısır satıcılarını, kafeler sokağının kalabalık uğultusunu, waffle town'dan taşan o muhteşem kokuyu, caddenin başında ve sonunda yer alan ve her fırsatta aldığımız Burger dondurmasını, Rodinin inanılmaz pastalarını ve tavuklarını,Bayram efendideki oturmalarımızı, Miza kafenin o küf kokusunu ve masalardaki çiçekleri, kitapçılar çarşısını, dar sokağın varoşluğunu, dershane yolunu, Akm'yi, bir zamanlar her akşam çerez ve sodamızla saatlerce oturduğumuz Şemsiyeli Bahçeyi, salıncaklı sandalyede içtiğim sahlebi, Orhan Camiyi,Kentparkı, Çark mesireyi, lunaparkı, Tatangaları, hafız lafını, Liyadaki kahvaltıyı,Redkitteki pizzayı,Sapancayı,Poyrazlarda bisiklet sürmeyi,Saklı Gölde kafa dinlemeyi, yurdumun balkonunda içilen kahveyi, gecenin geç saatlerinde indiğimiz kantinci ablaların yanını, odamın penceresini, yapmış olduğumuz fondüleri, rafımı, gece açılan efkarlı müzikleri, samimiyetle kurulan ve öğrenci işi olup da zenginlerin yanında halt yiyeceği sofraları, bitmek bilmeyen gece sohbetlerini, akşam yürüyüşlerini, kampüsü,  hiç beğenmediğim fakültemi daha aklıma gelmeyen nicesini...

Çok özledim seni Sakaryaaaaa...
Her şeyinle...

Evet özledim ama içindeki insanlarla birlikte özledim. Çünkü belli bir süre yalnız kaldım da yalnızken anladım yalnızlığın yavan tadını. Şehir şehir değilmiş yalnızken. İnsanın sevme sebebiymiş bir şehri; arkadaş.

Öyle işte ne sen sor ne ben anlatayım bendeki Sakaryayı ...

Fotograflar dile getirsin istiyorum bu yazının devamını  ...
 (aksi gibi fotografta bulamamam :)  )

Görüşmek üzere ...











Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bu Yazı Çömez Üniversitelilere (2)

Merhabalar aynı konudan bugün de devam etmek istiyorum ki üniversiteye dair tavsiye ve deneyimleri bitireyim. Hoş hayatın hergünü bizi yeni olaylar yeni insanlar yeni maceralar bekliyor, bu yüzden deneyim ve tavsiyelerin sonu gelmez ama bu yazıyı da bir yere kadar devam ettirebilirim değil mi :) Bugün bulunacağım tavsiyeler yine bire bir kendi hayatımdan ders olarak çıkarttıklarım, kendi uygulayamadıklarım, içimde kimi zaman ukte kalan, şimdilerde pişmanlık duyduğum, kimi zaman iyi ki böyle yaptım dediğim konular üzerine .. *Mesela en basitiyle başlayacak olursak büyüklerimizin bizlere verdiği öğütlerin top listelerinin bir numaralı cümlesi  ''sen oraya okumaya gidiyorsun, hocalarından yararlan, derslerini iyi dinle''dir. Gerçekten de derslerinize girecek hocalar alanlarında uzman sayılabilecek nitelikteler ve yaşlarının, deneyimlerinin hürmetine bile derslere kulak verin, çünkü sizin en boş diye nitelendireceğiniz öğretim üyesinden bile çok şey kapıyorsunuz. Ünive...
Devamı

Yeni Yıl Umutsuzluğu..

her yer, her şey, herkes hazır son sayıma 2018 e herkes nasıl da umut dolu kalplerde, heyecan ağızlarda, hadi bu sene benim yılım olsun lafları, bu yıl dilediğiniz gibi olsun mesajları, herkesin bir beklentisi, bir isteği, kurduğu düşü, gerçekleştirme kaygısı ve daha nicesi nasıl kandırabiliyorsunuz kendinizi ya da gerçekten çok mu mutlusunuz her yıla yeni bir defter almak belki de güzel şeyler karalayacağım düşünden dolayı belki hazırlıklar ne kadar renkliyse o kadar siyahım şimdilerde yeni bir yılın gelişine yeni beklentiler açılıp da hayatta gerçekleşmeyen hayaller birikintisinden ibaretim şimdi bir yığın birbiriyle hiç alakası olmayan çamaşır demeti gibi sanki öylesine birbiri üstüne atılmış dergiler gibi sanki ya da bir gazete bütünü gibi bir sayfasında feryat eden annenin haberi diğer sayfada eşine aldığı pahalı hediyeyle gündeme oturmuş bir sporcu haberi gibi sanki her şey hayal, her şey beklenti, her şey zamana bırakılmış, her şey hayırlısına bağlanmış bir iğne ...
Devamı

Bir Küçük Eskişehir Meselesi (1)

Resim
 Bir yazıda ilk defa bu denli zorlandım, paylaşmakla paylaşmamak arasında kaldım durdum. İki ay önce yazdığım bu yazıyı amaaaan diyip de yayınla tuşuna artık basıyorum.Bende yeri ayrı olan Eskişehire çokça da  selam olsun. Başlangıcı geniş tutup nasıl bağlayacağım düşüncesiyle de yazıyorum. Allah sonunu hayır eyleye .. Sakarya Üniversitesi mezun kişisi olarak diplomamı da elime aldığıma göre alayına sallayabilirim diyor ve sözlerime başlıyorum :) 3.sınıfın ikinci dönemine geçtiğimizde herkeste bir telaş. Şu hoca çok zor bu hocadan geçmek imkansız gibi söylentilerle çalkalandı sınıf. Derslere girdim dedim eyvah ben bunları ölsem geçemem..Bütünlemelerde ilk defa bu dönem kalktı aman ya Rabbi ne yapmalı diye el ovuşturmakla geçti bütün bir dönem .. Epey sancılı bir dönem geçirmiş olsam da Allah yüzüme güldü çok şükür :) (Hemde fazlasıyla) Daha fazla dersten kalmış olsam da şu üç ders hakkında konuşmak istiyorum. 1)Mezhepler Tarihi : Hoca Allah var çok iyi anlatıyor konuları ...
Devamı