Bence enfes bir şey ...


   İlk yazımda tabi ki de ne yazacağımı tam olarak kestiremiyorum.Çok iyi olduğumu da söylemiyorum. Zaten ben laf cambazlığını da pek beceremem. Okunma gibi bir kaygımda yok. Benimki sadece kendini rahatlatma hepsi bu :) içimdeki düşünce fırtınalarından gönül denizimden akıtmak istediğim tabi ki çok hikayem, anlatmak istediğim çok sorunum, danışmak istediğim, yardım beklediğim çok problemim var. Küçüklüğümden beri hep yazmak anlatmak isterim, yazmayı severim. Günlük tutan ve onu ailesinden köşe bucak kaçırmaya çalışan tiplerden olmuşumdur. Kinimi öfkemi sevgimi aşkımı heyecanımı korkumu üzüldüğüm her şeyi yazmışımdır . Ama çoğu afacan(liseli ergen) gibi ailem hep okumuştur defterlerimi. Hem de her defasında. Ve bunu gözümün önünde yapmaları yazdığım şeyleri dalga konusu yapıp küçümsemelerinden ötürü hep kırılmışımdır. Sırf anlamasınlar diye kendi alfabemi oluşturmalarım, bir önceki harflerle yazmalarım,şekillerle ifade etmeye çalışmalarım falan derken kendi oluşturduğum dili zeki gibi unutup, bir sonraki harfleri bulup birleştirerek okumak zor geldiğinden(bu kadar da tembelim) pes ettim. En sevdiğim şeyi, yazmayı bıraktım.Yıllarca yazmadım. Sosyal medya hesapları üzerinden ufak tefek anılar, sözler paylaştım tabi ki ama hepsi bu kadar. Şimdilerde böyle davrandıkları için pişmanlık duyduklarını hisseder gibi oluyorum ama sonuç itibariyle bu hiçbir şeyi değiştirmiyor.(aileme atar yapmam onları canımdan çok sevdiğim gerçeğini de değiştirmiyor ama yaptıkları hem psikolojik hem pedagojik açıdan hiç doğru değil . bu da bir gerçek :) )Her neyse şimdi ait olduğum yerdeyim ve yazma imkanım da isteğim de var. Tabi ki yazacak bir sürü hikayem de :)

  Sanki yazdığım zamanlar nefes aldığımı hisseder gibi oluyorum. beynimin ve kalbimin rahatladığını ruhumun dinlendiğini ve hazzın doruklarına çıktığımı.Küçükken babamın evde yaktığı tütsülerin kokusuyla ( küçükken o kokuyu hiç sevmezdim ) gelen o dinginliğin yazdığım zaman ortaya çıktığını, ılık duş etkisi yarattığını, namazdan sonra yapılan samimi dua gibi meditasyon gibi geldiğini yazmayla hissediyorum sanki. Bakıldığı zaman çok basit bir eylem olan yazmanın insan vücuduna bu denli iyi gelmesi sizce de mucizevi değil mi ? Bence enfes bir şey ...



Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bu Yazı Çömez Üniversitelilere (2)

Yeni Yıl Umutsuzluğu..

Bir Küçük Eskişehir Meselesi (1)